Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010
Μοναξιά αισθάνεσαι μόνο όταν έχεις δίπλα σου αδιάφορους ανθρώπους.
Στην πραγμαικότητα δεν υπάρχει..
Εγώ κι΄εσύ..
Όλος ο κόσμος
σ΄ενα ζευγάρι φιγούρες..
Εγώ κι΄εσύ
κραυγή στη σιωπή,
σιωπή στην κραυγή,
μια μελωδία χαμογέλιου..
Εγώ κι΄εσυ
το χάος και το παν μαζί..
Ποιος να πιστέψει
στην τόση αγάπη..;
Κι΄αυτή η απιστία
τη φουντώνει ξανά..
Στα δικά τους μάτια
σαν ήλιος χτυπά..
Όσο μακραίν΄ ο ουρανός
μακραίνει κι΄η ψυχή μας
κάπου στη μέση είν΄ο Θεός
κι΄αντέχ΄η δύναμή μας ..
Κενό αβάσταχτο η δική σου απουσία..
Μία όαση απέραντη,
παράδεισος χωρίς ουσία ..
Μικρός καταρράκτης.
Νερό που αναβλύζει σε βράχο.
Αιδοίο σε οργασμό.
Δεν υπάρχει λόγος οι πληροφορίες να καταγράφονται στη μνήμη μας
άμα κάποτε παύουν να υπάρχουν ..
Νεότερες αναρτήσεις
Παλαιότερες αναρτήσεις
Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Αναγνώστες
Αρχειοθήκη ιστολογίου
▼
2010
(33)
▼
Ιουλίου
(2)
▼
Ιουλ 31
(1)
NOTES
►
Ιουλ 28
(1)
►
Ιουνίου
(12)
►
Ιουν 21
(10)
►
Ιουν 18
(2)
►
Απριλίου
(18)
►
Απρ 08
(15)
►
Απρ 07
(3)
►
Μαρτίου
(1)
►
Μαρ 27
(1)
Maria Limen
Maria Limen
ΑΘΗΝΑ - ATHENS, GREECE, Greece
Προβολή πλήρους προφίλ